Recenzja książki "Działka dziadka działkowicza"
Moje dzieciństwo przypadło na czasy, w których posiadanie
działki było dość typowe dla rodzin mieszkających w blokach. Cieszyliśmy się
tym niewielkim obszarem do zagospodarowania, z dala od osiedlowej monotonii,
betonowych podwórek, zardzewiałych trzepaków. Do dziś mam w pamięci smak
agrestu, malin i czarnych porzeczek jedzonych prosto z krzaków, które okalały
działkę. Jej właścicielem też był dziadek, i podobnie jak w książce Katarzyny
Boguckiej, cała rodzina pomagała mu w pracach na działce, by później, zimową
porą, korzystać z jej owocowo-warzywnych plonów.
Opowieść o dziadku działkowiczu jest wierszowana, i zaczyna
się tak:
„Tak jak w każdym zwykłym mieście,
w moim spalin nie da znieść się”.
Dobrze jest mieć gdzie od tego uciec: znaleźć miejsce
spokojne, kojące, ciche, i w rodzinnym gronie spędzać tam letnie popołudnia i
weekendy. Na działce wypoczywa się, ale i pracuje. Każdy ma jakieś zadanie i z
zaangażowaniem mu się oddaje: koszenie, pielenie chwastów, podlewanie, sadzenie
kwiatów, oraz, oczywiście zbieranie owoców i warzyw.
Przy tych czynnościach
życie towarzyskie nie zamiera, przeciwnie – toczą się rozmowy, dziadek opowiada
bajki, bywa, że do dyskusji włączy się sąsiad z sąsiedniej działki, czasem
nastąpi wymiana dóbr natury: kartofelki za morelki! Bo przecież:
„Jedna z zasad działkowania
warta jest zapamiętania:
zbiorów nigdy nie wyrzucaj!
Jeśli sam ich nie chcesz jeść,
to po pierwsze: podziel się!”
Książka Katarzyny Boguckiej słowem i obrazem zachęca do
rodzinnej aktywności, do wspólnego przebywania na łonie przyrody i dbania nie
tylko o zdrowe odżywianie, lecz także o relacje z najbliższymi. Z typową dla
siebie nutą retro, w przygaszonej kolorystyce barw późnego lata, autorka maluje
przed czytelnikiem obrazy domowej krzątaniny kuchennej: oto cała rodzina bierze
udział w kiszeniu, wekowaniu, suszeniu, czyli w przygotowywaniu przetworów „(…)
na zimowy smętny czas / Takie letnie rarytasy / Każdy będzie chętnie jadł”.
Współczesnym dzieciom daje to pewne pojęcie o tym, jak rosną
warzywa i owoce i jakiej obróbce są poddawane, nim przyjmą postać dżemu czy
sosu do spaghetti. Dorosłych czytelników ujmuje z kolei nuta nostalgii:
„…bo gdy upał męczy w lecie,
nie ma nic lepszego w świecie
niż z syfonu zimnej wody
szklankę wypić dla ochłody”.
Ciekawie pomyślanym dopełnieniem książki są zamieszczone na
ostatnich stronach porady dotyczące m.in. suszenia ziół i owoców, mrożenia,
sporządzania przecierów i soków. Można tu znaleźć także przepisy, np. na
lemoniadę bazyliową albo ciasto z owocami, oraz bardzo przydatną tabelę sezonu
warzywnego i owocowego – praktyczna ściągawka dla wszystkich, którzy chcą jeść w
zgodzie z rytmem natury!
Chociaż książka opowiada o działce, autorka podkreśla, że
własny zielony zakątek uprawny można mieć również na balkonie albo nawet na
parapecie i hodować tam różne smakowitości, takie jak pomidorki koktajlowe, truskawki
pnące, groszek, stewię i ulubione zioła.
Katarzyna Bogucka, Działka dziadka działkowicza, WydawnictwoWidnokrąg 2016.
Wiek: 4+


































